Woensdag 14 augustus 1918

Ik weet het nu wel zeker, het gaat me niet lukken om naar BELGIË terug te keren. De hoofdgeneesheer heeft in een telegram gestuurd met als tekst: “Alvorens een beslissing te nemen aangaande een eventuele terugkeer, wens ik te weten wat het laatste examen was dat u met succes hebt afgelegd”. De minister zou beslist hebben enkel deze die in het tweede doctoraat zitten te laten vertrekken. Er blijft me nog één sprankeltje hoop, en dat is dat de resultaten van mijn tweede kandidatuur hen zal overtuigen!

Van het front komen er geruststellende berichten: indien alles verder verloopt zoals nu, dan zullen weldra opnieuw de stellingen ingenomen worden van vóór het Duits offensief. Er is dus anderhalf jaar nodig geweest om de ongunstige gevolgen van de Russische overgave te neutraliseren.

Hoe gaan de zaken nu verder evolueren?

Zaterdag 3 augustus 1918

Volgens GERARD staat mijn zaak er goed voor. In de loop van september vertrekt er een boot van uit BOMA. Tegenwoordig is er zo één om de twee maand. Mis ik de boot van september, dan kan ik een kruis maken over de examenzittijd van november.

Maar laten we de zaken niet voorop lopen… de “bitchif” (hoofdgeneesheer) speelt nog niet mee in het scenario…

Drie officieren verlaten het bataljon en keren terug naar EUROPA: ze gaan mee met het detachement van reservisten dat morgen vertrekt naar het binnenland.

Fig. 93. Zicht van uit de woning van Dr. Martens in Mtoa.
Fig. 93. Zicht van uit de woning van Dr. Martens in Mtoa.

Woensdag 31 juli 1918

Dr. GERAD is nog eens naar VUA gekomen alvorens hij het leger verlaat om naar de UNION MINIERE te gaan. Ik reken op hem om binnen twee maanden thuis te zijn. Krijgt hij het niet voor mekaar, dan zit ik vast voor tenminste nog drie jaar en drie maand.

In het kamp hier maakt men ruzie voor de geringste kleinigheid. Ik heb me dan maar geïnstalleerd op een nieuwe kampplaats, op de flank van de eerste heuvels landinwaarts. Ik ben daar gans alleen, want mijn onderofficier verzorger is alweer vertrokken.

Van uit mijn nieuw verblijf heb ik een prachtig zicht op het meer en op het gebergte.

Ik heb het erg druk, en dus geen tijd voor de studie. Pas om 8u30 ‘s avonds ben ik klaar met mijn werk, en dan val ik doodmoe in een diepe slaap.

Donderdag 11 juli 1918

Indien we geen “TSF” zouden hebben, dan waren we volledig afgesneden van   EUROPA: geen nieuws, geen post, geen schepen meer! Er zijn er die naar de oostkust zijn gegaan om vandaar terug te keren naar EUROPA, welnu, ze zijn naar BOMBAY in INDIË moeten varen om daar terug de boot naar DAR-ES-SALAAM te nemen, en nu gaan ze opnieuw DUITS OOST AFRIKA en CONGO door om de boot te nemen, hetzij in KAAPSTAD, hetzij in BOMA. Het moet zijn dat de trafiek van AMERIKA naar EUROPA beslag legt op alle beschikbare schepen.

De transportbehoeften op de lijnen Amerika – Europa, leggen beslag op alle schepen.

Bureaugerief is onvindbaar. Officiële documenten worden opgesteld op bladen die uit oudere registers zijn losgescheurd. Van de demobilisatie komt niet veel in huis. Pas nu worden de reservisten, deze die in CONGO waren vastgehouden en de oorlogsvrijwilligers naar huis gestuurd. De marsvergoeding is afgeschaft.

Er is gewoon geen sprake meer van dat ik zou mogen terugkeren. Zo loop ik natuurlijk het gevaar de examenzittijd van november te mislopen.

Op het westelijk front is men beducht voor een nieuwe aanval van de Duitsers.

Toch denk ik dat we de top van de oorlogsgebeurtenissen over zijn, ongetwijfeld brengt de dalende lijn die nu is ingezet ons zeker en snel tot vrede. In 1919 komen de zaken zeker in een stroomversnelling.

Zondag 30 juni 1918

De moffen zouden vóór VILLERS staan. Een opluchting, ik dacht al dat ze niet ver van PARIJS meer waren!

De Italianen hebben een tegenaanval ingezet tegen de Oostenrijkers en zijn de PIAVE overgestoken!151

Engelsen en Fransen voeren met succes een tegenaanval uit op het westelijk front.

Ook de Russen zijn opnieuw aan het vechten.

In Oostenrijk zou er opnieuw gestaakt worden.

Een heleboel nieuws, dat ons bereikt na een hele poos van stilte.

Met de studies gaat het maar langzaam aan. Beroepshalve ben ik verplicht ganse namiddagen te verliezen met te luisteren naar onnozelheden.

 

151 Rivier in Italië boven Venetië.