Donderdag 14 februari 1918

Sinds we hier zijn krijgen we omzeggens nog alleen en uitsluitend conserven te eten: Amerikaanse corned beef en dergelijke. Gelukkig voert de “DHANIS” vee aan. Het 1e en het 2e bataljon zijn in NIEMBA, samen met het hoofdkwartier van het regiment. Het 5e bataljon is in BARAKA.

Er is sprake van dat de demobilisatie er niet komt! Men zou de “reservisten” naar Europa sturen, en ze hier vervangen door rekruten, waarvan er in CONGO zo een 20.000 zijn. Er komen alweer nieuwe blanken uit EUROPA aan met het oog op een reorganisatie van de troepen, men voorziet nu in 3 Europeanen per peloton. Natuurlijk wordt er ook beweerd dat men ons naar PALESTINA gaat sturen.

Rekening gehouden met de persberichten hoeft dat alles ons niet te verwonderen! De handelsbetrekkingen met RUSLAND zijn hersteld, mislukking van de blocus en dus een eerste nederlaag voor ons in de persoon van één van onze belangrijkste geallieerden. Wat staat er ons te wachten in het verre Oosten?

ROEMENIE och arme, krijgt een ultimatum, die zitten er dus binnen kort ook tussen, men moet er niet aan denken wat voor vredesvoorwaarden hen zal worden opgelegd!

Zal het daarna de beurt zijn aan GRIEKENLAND met SALONIKI? Het is onze invloed in de BALKAN die op het spel staat. Het zou wel eens een formidabele “round” kunnen worden indien we niet oppassen.

De Turken en de Duitsers staan weldra vóór BAGDAD.

Duitsers en Oostenrijkers zitten vóór VENETIE en vóór VERDUN. Er zijn geweldige gevechten te verwachten. Men zal de rangen moeten sluiten en aanvallen, wil men stand houden dit jaar. Wat kunnen we verhopen: de kust bevrijden, een wig drijven tussen TURKIJE en BULGARIJE en ze tegen elkaar uitspelen, rekenen op een democratische volksbeweging in DUITSLAND en vrede in het oosten op een redelijke basis?

 

Vrijdag 8 februari 1918

De 5e is een geval van cerebro-spinale meningitis vastgesteld bij één van onze dragers, de quarantaineperiode wordt erdoor verlengd tot de 26e. Wat nieuws? Eigenlijk niets! Er wordt nog maar eens een kamp opgericht, natuurlijk! Er zijn woningen voor Europeanen, een zaal voor doktersvisite, en een infirmerie. Nogal wat Europeanen hebben koorts. Van ‘s morgens tot ‘s avonds heb ik geen momentje respijt, en daardoor vliegen de dagen en weken voorbij zonder dat ik er erg in heb. Ik heb een kaartje van HERMAN ontvangen, gedateerd van de 13e september 1917. Bijna een snelheidsrecord.

Fig. 87. Dr. Martens in zijn woning.
Fig. 87. Dr. Martens in zijn woning.

 

Zondag 27 januari 1918

De “BARON DHANIS” heeft ons tot MTOA gebracht, waar we vanmorgen zijn ontscheept. Na een eindeloze reis van 1.000 km in goederenwagons, die 4 dagen heeft geduurd, zijn we de 24e in KIGOMA aangekomen.

KIGOMA is intussen verfraaid en uitgebreid, voor ons, zolang al verstoken van comfort en extra’s, is het een land van belofte.

Dr. TROLLI, hoofdgeneesheer voor de bezette gebieden deelt me mee dat hij gevraagd heeft om mij naar BOMA in het bezet gebied te sturen. Hij stelt me voor Dr. VALCK te vergezellen naar KIGALI in RUANDA. Met mijn huidige ingesteldheid voel ik daar wel wat voor.

We zullen hier de demobilisatie afwachten.

Intussen moeten we voor 21 dagen in quarantaine wegens het voorkomen van cerebro-spinale meningitis.