Alle berichten van Antoon Queeckers

Zondag 21 april 1918

Met doodsangst volg ik de formidabele heldenstrijd aan het westelijk front, er moet daar een vreselijk bloedbad aan de gang zijn. De Britten houden halsstarrig stand.

Hier steekt de brigade noord over naar de westelijke oever en ontplooit zich op de lijn KABALO-PONTHIERVILLE. “Het is duidelijk” zeggen de dagorders “dat de demobilisatie niet is uitgevaardigd”. Nu weten we ten minste definitief waar we ons aan te houden hebben. De Congolese troepen zullen opnieuw ingezet worden, waar en wanneer, daarover zal het geallieerd opperbevel beslissen.

Ik ben aan mijn 28e maand in AFRIKA begonnen.

 

Woensdag 10 april 1918

Mijn aandacht was er al een hele tijd op gevestigd, en nu gebeurt het. In FRANKRIJK gaat men het onderwijs in de geneeskunde reorganiseren voor diegenen die aan het front zijn. In BELGIE zou men sessies hebben ingericht voor 3e doctoraat en 2e kandidatuur.

Ook al nemen de functies van bataljonsdokter me helemaal in beslag, zodat er maar weinig tijd overblijft, toch besluit ik om me van nu af ernstig aan de studie te zetten van   de   stof   van   het   1e   en   2e doctoraat. Ik broed   een plan uit, dat moet te verwezenlijken zijn in 6 maanden tijd. Vooruit nu aan het werk! Het loont zeker de moeite!

Maandag 8 april 1918

Er is een troepenschouwing gehouden en een Te Deum, en er is een banket aangeboden ter ere van de naamdag van de Koning.

Van demobilisatie is er geen sprake meer. Ik ga dus door met mijn eigen leventje dat goed gevuld is met sanitaire visites op algemeen vlak van 600 soldaten, 300 vrouwen en evenveel dragers.

Gisteren heb ik luitenant HAGE ontmoet.

Vanuit EUROPA komen nu toch meer geruststellende berichten.

Ik heb 2 brieven ontvangen van thuis, gedateerd eind oktober.

Fig. 89. Raes, blanke verpleger van Dr. Martens legt een verband.
Fig. 89. Raes, blanke verpleger van Dr. Martens legt een verband.