Maandelijks archief: augustus 2014

Maandag 31 augustus 1914

Samen met BAESELEER heb ik de nacht doorgebracht 3m. hoog in het hooi. Zeer goed geslapen. In de voormiddag, wandeling langs hagen en heggen. Rond 13u30, verzameling in looppas! We vertrekken zonder rugzak, we nemen alleen patronen en reserverantsoen mee. (50 man werd uitgekozen). Bij een Senegalese hitte bereiken we DUFFEL en daarna MECHELEN. De straten, volledig verlaten bieden er een troosteloze aanblik. We gaan tot aan de brug. Vinden er een uitgelezen (wijn)kelder! Dan worden we naar BATTEL gestuurd om er de sluis te bewaken, ik klop er wacht van 21 tot 23u. Honderden vluchtelingen die, nog halfgek, uit LEUVEN komen, vertellen de vreselijkste verhalen. Rond 2u30 ‘s morgens schrikken  we  plots  wakker, er is een schot gelost. Geharrewar! Wat gebeurt er? Een halve gare heeft getracht de wachtpost te verschalken! Hij was er al in gelukt de loopbrug over te steken. Verbijstering, verklaring. Van 4 tot 6u ben ik schildwacht. Men heeft de sluizen geopend en het kanaal stroomt over. Er zijn drenkelingen.

Zondag 30 augustus 1914

Volledig onverwacht worden we gewekt om 4u. Op weg naar LIER. Na een zekere tijd, rechtsomkeer. We gaan terug naar DUFFEL. Vervolgens gaat het naar LINTH, waar we worden ingekwartierd rond 14u. LINTH ligt op een klein uur stappen van DUFFEL, maar wij zijn al 5 uur onderweg. In de namiddag krijg ik bezoek van kennissen uit TURNHOUT (de 2 ALICEN). We gaan uitgebreid souperen in LIER. Rond 20u ben ik terug in LINTH.

Vrijdag 28 augustus 1914

Daarmee zijn we nu al 4 weken onder de wapens. Het lijkt mij alsof die tijd snel is voorbijgegaan, het was nochtans een goed gevulde en een bewogen periode. Om 6u ben ik wakker! We nemen een bad in een vijver! Er wordt geoefend in het redden van een drenkeling. Nonkel AUGUST komt op bezoek. Samen gaan we wandelen in het dorp. In tussentijd wordt een militaire parade gehouden en worden eretekens uitgereikt. Over de avonduren valt weinig te vertellen.

Donderdag 27 augustus 1914

Zeer goed geslapen. Ik geef een half brood weg en beschuiten, aan enkele grenadiers die er echt miserabel uitzien, zelf ontbijt ik met sardientjes. Aan het station speelt zich een pittoresk en tegelijk ontroerend schouwspel af: de vluchtelingen uit MECHELEN nemen er de trein naar ANTWERPEN. Al die vrouwen, jonge meisjes en kinderen hebben de nacht doorgebracht op stro in het station. Ze hadden nochtans hun zondagse kleren aangetrokken. Er zijn er die de moed hebben om terug naar MECHELEN te gaan, ze willen gaan kijken… Om 13u maken we ons klaar om te vertrekken, en om 14u30 is het zover. Tegen de avond bereiken we DUFFEL. Onderweg moeten we dikwijls blijven wachten. Slapen doen we in een immense zaal van de “Antwerpse papierfabrieken”. Ik doe wat boodschappen in het dorp samen met BAESELEER. Er loopt ongemeen veel volk in de straten. Rond 20u30 leggen we ons te rusten!

Woensdag 26 augustus 1914

Rond 7u zetten we ons op weg richting MECHELEN. We houden halt op de weg, net voor het binnenkomen van de stad. In onoverzichtelijke rijen verlaten vluchtelingen de stad. (Naar het schijnt wordt MECHELEN verplicht ontruimd). Eén van de droevigste aspecten van deze oorlog is ongetwijfeld die vertwijfelde vlucht van zovele vrouwen, dikwijls nog wel in verwachting, van kinderen en ouderlingen; ook nu weer komt hier een boerenwagentje voorbij met een klein meisje een oude man en een geit. Rond 15u, algemene aftocht. Het is nu al voor de 5e maal dat we de weg doen tussen MECHELEN en WAELHEM. Na wat omwegen bereiken we ons vroeger kantonnement in WAERLOOS. Enkele soldaten hebben zich bij ons aangesloten, ze komen van het 2e regiment, een gans bataljon ervan is vernietigd. Ze hadden zich verschanst op de oever van de SENNE en ze konden niet meer weg, omdat de enige overgang van de rivier zwaar en onophoudelijk gebombardeerd werd door de vijandelijke artillerie. De enkelen die zich nu bij ons hebben aangesloten hebben de rivier al zwemmend overgestoken. Heel wat van hen zijn nog halfgek. Dat is trouwens steeds het geval na een gevecht. Er zijn ook grenadiers met ons mee. In het kantonnement aangekomen ga ik onmiddellijk slapen, nadat ik mij eerst nog heb gewassen.

Dinsdag 25 augustus 1914

Gewekt om 4u. Het bataljon gaat zich “in zijn geheel” opstellen niet ver van WAERLOOS. De kanonnen van de forten vuren in hoog tempo. HENRI komt mij bezoeken, hij denkt eraan zich te laten opnemen in het hospitaal. Hij weet te vertellen dat zijn broer en zuster naar DESTELBERGEN zijn gegaan. Net zoals gisteren zijn ook vandaag weer heel wat echtgenotes en moeders “hun” soldaat komen bezoeken. Ze dragen de kinderen op de arm, en zo wandelen ze tussen de lichtbundels van de zoeklichten die de forten uitstralen. Rond 11u30 vertrekken we naar MECHELEN. De weg zit vol vluchtelingen, met velen liggen ze te slapen op het  trottoir; sommigen hebben hun vee meegenomen. De vluchtelingen hebben halsoverkop MECHELEN en omgeving moeten ontruimen. De vijandelijke artillerie bombardeert de stad vanuit MUYSEN: het station en het begijnhof zijn verwoest. Er volgt een lange wachttijd in WAELHEM. Het 9e regiment passeert. Met veel plezier zie ik CANTINIAUX5 terug en VERNIERS6 en CRAPS6 en zoveel anderen. Ongelukkig genoeg is er ook droevig nieuws: VAN BEGIN6 en MASURE6 zijn gesneuveld en ook TALLIERE6, RUELLE6 is dan weer gekwetst. BERNIER5 stelt het goed. Om 18u vertrekken we naar WAELHEM, tussen een samengepakte menigte, nog duidelijk onder de indruk van het bombardement in de voormiddag, trekken we door MECHELEN. In de troep heerst nochtans een goede sfeer, er wordt gezongen en we krijgen applaus. De mensen vertellen ons hoe de Duitsers weer huizen hebben in brand gestoken en burgers afgeslacht in een naburig dorp (SEMPTS). De St. Rombautstoren is slechts licht geraakt, maar de huizen eromheen zijn zwaar beschadigd. In het eerst volgende dorp op de weg van MECHELEN naar BRUSSEL moeten we rechtsomkeer maken. We moeten terug naar ons kantonnement van gisteren, hier zo een 14 km. vandaan, en het is al 21u30. Wanneer we opnieuw door MECHELEN trekken, worden we in het centrum uitbundig toegejuicht door de menigte. De mensen denken dat ze te doen hebben met de troepen die die morgen slag hebben geleverd. We bereiken WAELHEM en daar houden we halt. Nat van het zweet legt  iedereen   zich  te  slapenop de straatstenen. Ikzelf vind eerst een karretje, later een schuur om in te slapen. We worden gewekt rond 6u.

 

5 Medestudenten geneeskunde

6 Legerkameraden

Maandag 24 augustus 1914

‘s Morgens fit uit de veren. Exercitie gedurende 1 uur in de voormiddag. Om 11u troepenschouwing door generaal BERTRAND. Als middagmaal hetzelfde zeer goede menu van de zaterdag. ‘s Namiddags naar de kapper. Daarna bad in een kuip en flinke wasbeurt met de borstel voor het linnengoed. ‘s Avonds worden de kranten van ANTWERPEN doorgenomen, ze brengen het verhaal van de bezetting van BRUSSEL. Men spreekt ook van gevechten in ENGHIEN en NIVELLES. Ik vraag me af wat er thuis allemaal gebeurt. De dagelijkse orders spreken van een nakend vertrek. De vijandelijke troepen zouden vooral uit reservisten bestaan.

Zaterdag 22 augustus 1914

Buiten de gebruikelijke ongemakken, zoals “appèl”, soldij enz., gaat de dag voorbij in bijna volledige ledigheid. Bereiding van het middagmaal: hutsepot van aardappelen, prinsessenboontjes en “plata” (corned beef). Heerlijk!

‘s Namiddags, wandelen en dutten.

Tegen de avond bereiken ons onheilspellende berichten. De vijand trekt door BRUSSEL en HALLE. Voor het eerst sinds het begin van de oorlog grijpt een diepe beklemming mij om het hart. Het vertrek van huis had me vrij onberoerd gelaten. De bezoeken die ik kreeg lieten mij omzeggens koud, het gevecht maakte slechts weinig indruk op mij (althans emotioneel gesproken), maar nu, nu ik weet dat ze bij mij thuis zijn, de Duitsers, nu ik ze er als het ware zie, in mijn woning, nu denk ik aan mijn ouders en mijn broer, voor het eerst misschien op zo’n ernstige manier.