Maandelijks archief: januari 2015

Zondag 31 januari 1915

Het heeft gesneeuwd. Deze namiddag was ik onderweg toen een obus boven mijn hoofd voorbij suisde om 300 m verder in te slaan op een hoeve. Ik was er niet meer door geschrokken, dan ik zou geweest zijn indien een wegvluchtende haas me voor de voeten zou hebben gelopen! De manier van leven zoals ik die nu ken, en die op gebied van comfort niet te vergelijken is met voorheen, heeft mijn geestesgesteldheid enorm veranderd. De perioden van morele inzinking worden uitermate zeldzaam. Er is wel een keerzijde aan de medaille, hoe beter het leven dat men heeft, hoe sterker men er aan gehecht is! Hoe minder gevaar men loopt -of denkt te lopen- hoe banger men wordt. Nochtans, mijn huidige levenswijze, zo kalm, zo intiem en zo aangenaam  (niet vergeten dat ik voorheen toch piot was), heeft mij volkomen zorgeloos gemaakt, en wat kan men in deze dagen meer verlangen, dan vrij te zijn van zorgen! ‘s Avonds, nabij het vuur en bij het licht van een lamp heb ik een partijtje whist gespeeld met mijn kameraad CANTINIAUX.

Zaterdag 30 januari 1915

Deze morgen was er even alarm. De troepen die op rust zijn moeten zich klaar houden, om te vertrekken. De schildwachten aan de SCHILDERSBRUG zouden deze morgen zijn aangevallen, en ze hebben zich moeten terugtrekken. ‘s Namiddags maak ik op mijn ééntje een wandeling door de velden. Ik beleef die wandeling alsof het vredestijd is en geniet ten volle van het landschap, terwijl ik volstrekt onverschillig een grote Engelse worst (kabelballon) in de gaten houd die boven OOSTKERKE hangt. Zo zie je maar dat datgene wat in feite toch een uitzonderlijke toestand is, geleidelijk aan heel gewoon tot het normale leven gaat behoren. Men zou zowaar geschokt reageren, mocht er geen kanongebulder meer te horen zijn!

Donderdag 28 januari 1915

Tegen alle verwachtingen in is er niets gebeurd! Er is wel wat kanonvuur geweest tijdens de nacht, maar niet méér dan gewoonlijk. Het is beginnen vriezen, bij droog en klaar weer. In de verte zien we nu duidelijk NIEUWPOORT liggen in het heldere zonlicht, met erachter een mooie goudgele franje van duinen. Boven de akkers en de huizenblokken schilderen de schrapnels dikke wolkjes in de lucht. Het kanongebulder verwijdert zich geleidelijk van ons weg langs die kant. Het is duidelijk dat onze troepen er sedert enkele tijd oprukken naar WESTENDE en MARIAKERKE toe. Een Duits vliegtuig werpt boven PERVIJSE lichtfakkels uit: al snel beginnen obussen te vallen ter hoogte van de spoorweg en het dorp. Bakstenen vliegen rond in de straten en er worden twee gekwetsten binnengebracht, bij één ervan liggen de hersenen bloot, hij sterft.

Bij heldere maneschijn keer ik terug naar AVECAPELLE.

Dinsdag 26 januari 1915

Er komt bericht dat de vijandelijke batterij die VEURNE onder vuur neemt gevonden is op zowat 800 m Z.O. van WESTENDE. De Engelse vloot zou een slag gewonnen hebben.

‘s Namiddags breng ik een bezoek aan de colonne, en dan keer ik terug naar PERVIJSE. Daar vielen vandaag 100 obussen.

Ik ben van dienst in de hulppost. Er wordt gevreesd voor een algemene aanval van de Duitsers, morgen 27 januari, omdat het dan de feestdag is van de keizer. Alle nodige maatregelen worden alvast getroffen. In de sector van het 3e luchtafweer werden niet minder dan 71 artilleriestukken opgesteld, en daar moeten dan nog de mitrailleurs en de 3.7 bijgeteld worden van de loopgraven.

Maandag 25 januari 1915

Er is weinig of niets veranderd in PERVIJSE! Er zijn wat bomkraters bijgekomen, maar ook wat inwoners. De kerktoren die toch al op instorten stond heeft het begeven. Sedert enkele tijd is het nu de beurt aan VEURNE om gebombardeerd te worden. De stad ligt er dan ook verlaten bij, de winkels zijn gesloten en het hoofdkwartier is verhuisd! Een groot aantal van de vluchtelingen is naar PERVIJSE gekomen! Allerlei fantastische geruchten doen de ronde: in NIEUWPOORT zou men opgerukt zijn ten koste van twee duizend gesneuvelden. Zo ook in DIKSMUIDE, met een buit van 500 krijgsgevangenen, twee kanonnen en een mitrailleur!

We keren terug naar AVECAPELLE.

Zaterdag 23 januari 1915

Na het middagmaal ga ik FERNAND opzoeken. Als oude vrienden kunnen we ons hart eens uitstorten bij mekaar, dingen vertellen die men niet aan iedereen vertelt … We blijven samen tot ‘s avonds, dan gaat hij terug naar GHYVELDE. Morgen keer ik terug naar PERVIJSE! Gedaan met de mooie tijd! Gelukkig de orders voorzien dat we de 9e van volgende maand weer naar hier mogen.

27 Baeseleer

Vrijdag 22 januari 1915

Het is schitterend weer, zeer geschikt voor de vliegtuigen, en die hangen dan ook met velen in de lucht. Duitse vliegtuigen worden op afstand gehouden door de luchtafweer. Het regiment houdt een defilé op het strand. ‘s Namiddags ga ik per auto op zoek naar een fotograaf. In VEURNE geen te vinden. Van daar dan maar naar BRAYDUNES. Zo kom ik voor het eerst op Franse bodem. Onderweg zie ik een neergeschoten Duits vliegtuig aan de kant liggen. Ik keer terug naar huis langs het strand en ben er getuige van een prachtige zonsondergang. ‘s Avonds ben ik zo maar op straat mijn oude kameraad FERNAND BERNIER tegen het lijf gelopen, ei zo na had hij mij omhelsd de sukkel! Samen met nog enkele studenten van het 9e zijn we dan  maar  een  glas  gaan drinken, zoals in de goede oude tijd te BRUSSEL! Er wordt alvast afspraak gemaakt voor ‘s anderendaags.