Maandelijks archief: maart 2015

Woensdag 31 maart 1915

Sedert gisteren doet de kwakkel de ronde als zou ITALIË de oorlog verklaard hebben aan OOSTENRIJK! Sommigen zijn ermee in de wolken, maar de meesten blijven sceptisch. We blijven maar telefoneren om bevestiging te krijgen van het bericht. Tegen 14 uur meldt de brigade: de Prins van TSJECHIE, Russisch militair attaché, en maarschalk FRENCH zouden gebeld hebben met het groot hoofdkwartier om te zeggen dat ITALIË onze kant gekozen heeft. Er was alle reden om verheugd te zijn, en het goede nieuws mocht verspreid worden. De oorlogsverklaring zou noch slechts een kwestie van uren zijn. (letterlijk!)

Het weer blijft mooi en zacht. Om de tijd door te krijgen volgen we de beschieting van de vliegtuigen. Gisteren heeft een schildwacht zich laten verrassen, hij is meegevoerd door de Duitsers. Het stuk loopgracht dat hij moest bewaken is wel opnieuw veroverd.

Dinsdag 30 maart 1915

De levensvreugde keert weer. De dood wordt dezer dagen nogal rap vergeten. We krijgen een nieuwe aalmoezenier, Dhr. RENDERS. Aspirant LESTIENNE die LEFEVRE vervangt is reeds enkele dagen hier. Ik ga naar LETTENBURG. De vooruitgeschoven hulppost is al sinds enkele dagen afgeschaft. Vóór 1 u ‘s nachts valt er aan slapen niet te denken: twee stukken geschut van 155 zijn zich komen opstellen op 50 m. van onze deur, ze maken een hels kabaal. En ze worden goed begeleid door de gepantserde trein en nog een aantal andere batterijen.

Maandag 29 maart 1915

20 uur op de 24 geslapen, ziedaar de ballans van vandaag. Als varkens die vetgemest worden, zijn we met ons twee, pater DIERCKX en ikzelf, de hele dag op het stro blijven liggen, in een donkere lage abri. Enkel om 8u. en om 13 u. zijn we even op geweest om te eten. We maken ons niet druk, noch om de obussen die overvliegen, noch om deze die van hieruit worden afgeschoten. Om 19u30 worden we afgelost.

Zondag 28 maart 1915

Sommigen onder ons zijn uiterst zenuwachtig geworden: bij het geringste bombardement vliegen ze naar de loopgracht. Tegen de middag zijn het “grote dikzakken” die in de omgeving van het huis terecht komen. Bewoners van het dorp zijn hun laatste bezittingen komen weghalen. Het is mooi weer. Een vluchtige wandeling door het dorp toont aan wat voor onvoorstelbare verwoestingen zijn aangericht. Vanavond ga ik naar de loopgrachten.

Donderdag 25 maart 1915

PREMYSL is gevallen! Dat moet het verlies van de DARDANELLEN goed maken! Zou men nu de operaties bij KRAKOW op gang trekken? Het is immers daar dat de Russen het moeten waar maken. De beste oplossing voor de Duitsers zou er in bestaan, dat ze zich op de beide fronten in het defensief opstellen. Ik twijfel er nochtans aan dat ze dat zullen doen. In elk geval zullen wij dat hier op het oostelijk front wel één van de dagen ondervinden.

Rond de middag wordt het huis waar we zitten weer gebombardeerd. CROLLA en de aalmoezenier verhuizen met bord en al naar de loopgracht om daar verder te eten! Het incident heeft een overdreven angstreactie uitgelokt. De telegrafisten hebben zich in de kelder geïnstalleerd. LEPLAT, die naar DE PANNE was gegaan om nieuws te hebben over LEFEVRE komt met een ongelooflijk afgrijselijk bericht naar huis: de jongen is och arme gestorven! We zijn allen als van de hand Gods geslagen en blijven er de rest van de dag van onder de indruk. Er hangt een diepe droefenis in de lucht. De schrapnelscherf ter hoogte van de rib was doorgedrongen tot het colon en de milt, onder de nier was een abces tot ontwikkeling gekomen en dat had zich voortgezet op het borstvlies. Het waren dus niet de ribben die waren ontstoken, zoals men eerst gedacht had. Zaterdag zal hij begraven worden in ADINKERKE.

Samen met de aalmoezenier ga ik naar de loopgraven.

Woensdag 24 maart 1915

We hebben een aangename dag gehad. Voor de eerste keer heb ik de fameuze brandstoftanks van dichtbij gezien. Ze liggen vlak bij de IJZER. De hele dag is er over en weer geweervuur gewisseld. Ik heb met de kaarten gespeeld, en ik heb wat geslapen, daardoor is het gebruikelijk bombardement van de loopgrachten ongemerkt voorbijgegaan! In een post zoals deze zal een dokter nooit gekwetsten te verzorgen hebben. Wie gekwetst wordt vlucht weg, zo ver hij kan. Als dan de ergste commotie geluwd is gaat hij naar OOSTKERKE om zich te laten verzorgen.

Bij mijn terugkeer in de post vertelt men mij dat het niet zo goed gaat met LEFEVRE: hij is nu bij DEPAGE38. Morgen gaat LEPLAT er naar toe om poolshoogte te nemen.

38 Legerarts hoofd van het legerhospitaal Ocean in De Panne

Dinsdag 23 maart 1915

Wandeling in KRUYSABEELE. Om 19 u. ga ik samen met CROLLA en de aalmoezenier naar de loopgrachten. Geladen met dekens en mondvoorraad, en met een grote stok in de hand lijken we wel grote ontdekkingsreizigers! In de loopgrachten van de eerste lijn, gemaakt met ontelbare zandzakjes, kom ik terecht in de abri van de commandant van de compagnie die de middensector verdedigt.

Maandag 22 maart 1915

Het weer blijft prachtig. Doordat het zo helder is, lijkt het wel alsof CAESKERKE, DIKSMUIDE en de IJZER vlakbij liggen! De manschappen zijn uit de abri gekomen, ze zitten op de grond in de zon, de rug tegen de borstwering geleund. Ze slapen wat, ze eten wat, ze spelen wat, en gaan op jacht naar luizen. Als er dan toch wordt gebombardeerd, of er komt een Duits vliegtuig over, verdwijnt iedereen weer in de schuilplaatsen, en niemand toont nog het puntje van zijn neus. Gezeten op een dwarsligger van het spoor houd ik mijn nota’s bij. De majoor zit bij de ingang van de abri te kijken naar het bombardement van OOSTKERKE. Vooral de kerk wordt geviseerd. Het wordt al gauw avond, en ik word afgelost. Ik krijg daarbij te horen, dat LEFEVRE, op de koer van de hulppost, gekwetst is geraakt door twee schrapnelscherven, één in de voorarm, en één ter hoogte van de 8e rib. Blijkbaar geen te zware kwetsuren. Er was in theorie een aanval gepland op de tanks met brandstofvoorraden: het wordt een mislukking! Het levert 4 gekwetsten op die om 4 u. worden binnengebracht, en er zijn ook 4 doden.