Maandelijks archief: april 2015

Vrijdag 30 april 1915

Ik ben in de weer met het verlof dat mij is toegestaan. Vanuit de divisie was er nochtans order gekomen, om geen officieren te laten gaan. Dat ik wel toestemming kreeg kwam omdat ik nog nooit verlof had gekregen. We zijn met twee in die situatie.

CANTINIAUX heeft minder geluk, zijn aanvraag werd afgewezen, maar hij gaat nog eens sterk aandringen. Ik zou het heel vervelend vinden mocht hij niet mee kunnen.

Om 18 u. komt het verlossend bericht, we kunnen allebei op verlof! Wat een geluk! Om 6 u. morgen, vertrekken we.

Donderdag 29 april 1915

We mogen zeggen dat we geluk hebben gehad. Gisteravond nog hadden we een bedressort en zandzakjes tegen de muur van de keuken gestapeld, en dat heeft ons waarschijnlijk het leven gered. De obus is het huis binnengekomen langs het raam en heeft alles in de kamer stukgeslagen. We geraken het niet eens over het kaliber van de obus. Volgens sommigen was het een 15. Ik denk eerder dat het er twee waren van   77 mm., een obus, en een schrapnel die door het dak is gegaan. GOEBEL die vanavond van wacht is begint hardnekkig de loopgracht te versterken met zandzakjes. De kolonel is komen kijken naar de verwoesting, hij raadt ons aan een andere plaats te zoeken. Om 9u30 worden de troepen afgelost, als ze door het dorp komen worden ze onder vuur genomen. Het is intussen 10 u. geworden, en ik zal met hen meegaan tot in DE PANNE. Boven onze hoofden ronken passerende Duitse vliegtuigen. Ze werpen bommen op VEURNE en omgeving, en dat ligt op onze weg. Er heerst dan ook enige zenuwachtigheid. Tussen 10 en 12 u. zijn er heel wat vluchtelingen op de weg 36. In afzonderlijke kleine groepjes gaan we VEURNE binnen. Vandaar hebben we transport.

In DE PANNE ga ik naar het klooster logeren.

Woensdag 28 april 1915

Ik heb oprecht slecht geslapen. Het weer is prachtig. In de namiddag wordt het dorp beschoten met 15 of 21-igers. Ik ga LEPLAT aflossen in de hulppost.

Rond 22u30 herbegint de opschudding: obussen fluiten door de lucht en slaan in rondom het huis. Wel vijf keer val ik in het slaap om even zo dikwijls wakker te schrikken. Rond 2 u., een formidabele knal! Die kwam zeker op het huis terecht! Inderdaad, er is het gedruis van vallende scherven, en een scherpe reuk van buskruit vult de woonplaats die is omgebouwd tot abri (2,50 m. lang, 2,50 m. hoog en 2 m. breed).

Nog een geluk dat door de slag de voordeur is opengevlogen, zodat de luchtverplaatsing het stof buiten blaast. Ik vind het nog het best maar stil te blijven liggen, morgen zie ik wel wat er is gebeurd. Niet te zeer onder de indruk vind ik al gauw de slaap terug.

Dinsdag 27 april 1915

Het rapport van de dokter duurt tot 12u30. ‘s Namiddags is er tijd voor een wandeling. Overal zijn soldaten aan het voetballen, dat gaat gepaard met uitbundig plezier!

Wat verder naar het Z. toe is er geratel van mitrailleurs te horen. Via de telefoon verneem ik dat aan weerszijden de verliezen aanzienlijk zijn, maar er is terreinwinst. Het was dan ook een ernstige zaak en de Duitsers hadden met hun verovering heel wat propaganda gemaakt. Ik keer terug naar mijlpaal 8. Rond 21u30 is er rechts van PERVIJSE hevig geweer- en kanonvuur te horen, dat blijft zo de ganse nacht.

Maadag 26 april 1915

De kanonnen zijn geweldig te keer gegaan deze nacht, dat is zo heel de voormiddag doorgegaan, en ‘s namiddags is het nog erger geworden. De Duitsers hebben gifgas gebruikt ten N. van IEPER. Zo zijn ze er in geslaagd 6 km. loopgrachten te veroveren op de Fransen. Nu willen de onzen die loopgrachten ten allen prijze terug innemen. Over heel de lijn wordt opnieuw heviger gevochten langs het Belgisch front.

Wanneer men zich de bedenking maakt dat dag aan dag een enorme hoeveelheid munitie verschoten wordt, dat er elke dag weer 3 à 4.000 man sneuvelt, dan kan men toch tot geen ander besluit komen dan dat deze zogenaamde “stationaire” toestand niet is vol te houden. Het 1e luchtafweer is vertrokken naar IEPER. In ADINKERKE zijn de laatste 2 dagen 200 Belgische gekwetsten (grenadiers en karabiniers) opgenomen. Het zijn nieuwe rekruten die hun plaats moeten innemen.

Het moreel van de troepen is goed en dagelijks worden er heldendaden verricht.

Doordat de toestand in POLEN en in de KARPATEN op dit ogenblik blijkbaar minder gespannen is kunnen de Duitsers eventueel een deel van de troepen aldaar naar het Westen overbrengen. Indien ze hier echt in het offensief willen gaan -en de diplomatieke toestand zal hen daar toe aanzetten, omdat alleen een militair succes hen enige baat kan brengen- dan zullen ze ongetwijfeld nu moeten aanvallen.

Zondag 25 april 1915

200 tot 300 obussen zijn deze nacht in het dorp gevallen. Eén is in de hulppost terecht gekomen en heeft in de keuken de kachel vernield, en dat, terwijl PIRARD in de plaats ernaast lag te slapen! Er zijn gelukkig geen gekwetsten gevallen. Men vraagt zich af hoe het mogelijk is! Voor alle zekerheid brengen we de kelder in orde. Bij mijlpaal 8 leggen we de laatste hand aan een loopgracht-abri. Zowel GOEBEL als LESTIENNE, als ikzelf, hanteren spade, kruiwagen en voorhamer.

Ik schrijf brief nr. 9. Sinds deze morgen horen we vooral in het Zuiden kanongebulder.

Zaterdag 24 april 1915

De krijgsgevangen onderofficier had gezegd dat er een nieuwe aanval op til was, maar die is er niet gekomen. PERVIJSE werd zwaar onder vuur genomen, en juist daar waren alle troepen geconcentreerd. Ook deze avond lag het dorp onder een hevig bombardement, ter hoogte van mijlpaal 8 is het geknetter van geweervuur te horen, en de grote wacht van het 9e kreeg een aanval te verduren. Aan de horizont is een kleine brandhaard te zien. Het doet denken aan de momenten dat er slag wordt geleverd. PERVIJSE wordt geteisterd door buien geweervuur.

Vrijdag 23 april 1915

Men meldt me boudweg de dood van COUROUBLE, hij was pas enkele dagen geleden adjudant benoemd. Triestig! Onnoemelijk triestig! Een énige zoon, vooruitzichten op een mooie loopbaan … Hij is gevallen aan het hoofd van zijn manschappen, slachtoffer van zijn ongelooflijke durf.

Toen ik naar PERVIJSE ging vernam ik dat de grote wacht van het 9e opnieuw zwaar onder vuur had gelegen, er zijn 2 doden gevallen! De gevoelige verliezen die de Duitsers gisteren hebben geleden, worden bevestigd. Bij een aanval werd een onder-officier gekwetst en krijgsgevangen genomen. Bij mijlpaal 8 staat de hoeve GROENE POORT44 in brand.

44. Grote hoeve bij Pervijse.

Donderdag 22 april 1915

Na het rapport van de dokter raak ik verstrikt in een hevige, maar ongelooflijk domme discussie met JAV(AUX?). s’ Namiddags ga ik naar de kolonel om er mijn aanvraag voor verlof in te dienen, dat wordt “naar alle waarschijnlijkheid toegestaan”.

Er vallen alweer gekwetsten, en één dode in de grote wacht deze morgen.

Woensdag 21 april 1915

Een heel kalme dag. In de lucht wemelt het van vliegtuigen! In PERVIJSE wordt een deserteur aangehouden, hij had het klaar gekregen om er al 6 maanden lang een winkeltje open te houden! Dat was dan tenminste een deserteur die niet van het front was weggevlucht!

‘s Avonds wordt hevig gebombardeerd langs de kant van IEPER, de Engelsen zouden daar naar het schijnt een serieuze vooruitgang hebben gemaakt.