Maandelijks archief: juli 2015

Maandag 19 juli 1915

Het is mooi weer geworden. Ik heb niks te doen! Ik ga wandelen door de velden en de weiden. Gisteren is luitenant COLMANT gesneuveld. Hij stierf in zijn abri, het hoofd verbrijzeld tussen twee balken. De loopgracht met de mannen van piket is gebombardeerd, er zijn veel slachtoffers gevallen, de meesten zwaar verminkt, een echte slachting!! Wanneer PIRARD, die de gekwetsten heeft verzorgd, thuis komt, is hij doodnerveus.

Zondag 18 juli 1915

Ik maak een periode van scepticisme door : hoe talrijk de geallieerden ook zijn, het lijkt me weinig waarschijnlijk dat ze het met de wapens kunnen winnen, hoe lang de oorlog ook moge duren! En dan is het zeer de vraag hoe lang het voor beide tegenstanders nog kan duren. De inspanningen die de Engelsen zich getroosten in verband met hun infanterie is niet erg groot, de stakingen in WALES nemen een dreigende vorm aan. WARSCHAU wordt zwaar bedreigd. Daar staat wel tegenover dat de val van CONSTANTINOPEL, die er vroeg of laat komt, voor enige compensatie kan zorgen.

Woensdag 14 juli 1915

Gisteren kreeg ik brief nr. 8. Briefwisseling wordt stilaan onmogelijk. Het is een sombere en trieste dag. Ik slaap veel, schrijf wat kaartjes en neem Engelse literatuur door. Ik ga naar loopgracht 5. Het giet water, en het lekt, druppel bij druppel, lamentabel binnen in mijn abri. Het stro is gewoon mest geworden. En weer brengt men een man binnen met een kogel in het hoofd. Rond 4 u. van de morgen val ik in slaap.

Dinsdag 13 juli 1915

Onvoorstelbaar hoeveel mensen dezer dagen rondlopen met een hoop medailles van heiligen allerhande. Het zijn nog dikwijls mensen die beweren niet te geloven in God noch gebod, maar toch stoppen ze die dingen zorgvuldig weg in een hoekje van hun geldbeugel of hun portefeuille.

Ik ga naar LETTENBURG, en zoals dat de gewoonte is wenst men mij “bonne chance” bij het vertrek. Ik ben er nog maar pas aangekomen als ik me reeds moet bezighouden met de evacuatie van drie gekwetsten en een dode die de dag voordien sneuvelde. Rond 11 u. komt een Engelse ambulancewagen langs, bestuurd door een zeer knappe vrouw, zij doet een ronde en neemt nog een gekwetste mee. Rond 2 u. krijg ik een man van de genie binnen, waarschijnlijk iemand die zich zelf met opzet gekwetst heeft (een kogel door de hand), en een soldaat van het 14e, met verbrijzelde kaak, die stervend is. Die enkele meters van de dodengang, gegraven in de dijk van de IJZER kosten ons elke dag weer doden en gekwetsten. Onder alle mogelijke vormen richt het schroot er onheil aan: obussen, schrapnels of geweerkogels dringen binnen soms langs een schietgat van amper 10 cm² en verrassen de onvoorzichtige soldaten. Daar komen nog de granaten van loopgrachtmortieren en de handgranaten bij … de dood loert over duizenden km. frontlijn! Besluit : enorme dagelijkse verliezen aan beide zijden, om ernstig over na te denken! …