Maandelijks archief: juli 2017

Zaterdag 28 juli 1917

Het heeft alweer een beetje geregend deze morgen.

Dank zij de ravitaillering door de Britse vrachtwagens, hebben onze zwarten het nu bijna even goed als de gemiddelde inboorling in de bezette gebieden.

Vandaag zijn er een aantal zieke afgedankte dragers voorbijgekomen ze hadden een Duits paspoort op zak. Ze wisten te vertellen dat ze ginder (bij de Duitsers) leefden op maïs en gerookt olifantenvlees.

Vrijdag 27 juli 1917

Dat is niet slecht! NAUMANN is terug verschenen, op 120 km. ten noorden van DODOMA. We hebben order gekregen om ons klaar te houden om op te marcheren, of naar het oosten, of naar het westen om NAUMANN in zijn opmars naar MAHENGE te stoppen. De Duitsers zouden onderweg een aantal oud-soldaten gerekruteerd hebben en zo hun aantal op 1.000 man hebben gebracht. Ze hebben ook een hele voorraad geweren bij die ze zijn gaan ophalen ergens in het noorden, op een plaats waar ze die op voorhand hadden ingegraven.

Woensdag 25 juli 1917

ULEIA is gelegen op een heuvel, met aan de oostelijke horizont een bergketen die schuil gaat in de wolken van een sombere herfstlucht van bij ons. Tegen de avond begint het zelfs lichtjes te regenen, zou dat al de voorbode zijn van het regenseizoen? Dat wordt nochtans pas tegen eind oktober verwacht.

Wat de militaire operaties betreft, denk ik nu echt wel dat die zullen gedaan zijn tegen het einde van het jaar. De Britten vallen opnieuw aan, zowel in het zuiden als het zuid-oosten, en schakelen heel wat Duitsers uit. Het valt niet te betwijfelen dat bij de Duitsers “het scherp van de snee is”. Ze zijn duidelijk bezig zich te hergroeperen langs MAHENGE in de hoop van daar uit de vijandelijke omsingeling waarin ze meer en meer gekneld raken, te doorbreken. De kans is klein dat men zal kunnen beletten dat een sterk deel van hen ergens in de natuur zal kunnen verdwijnen, zoals dat het geval was met de NAUMANN colonne die naar het noorden is getrokken.

Dinsdag 24 juli 1917

Ik was maar pas in ULEIA aangekomen gisteren, of ik moest al weer vertrekken per auto nog wel, naar KIKUMI, een voorpost op 26 mijl van hier. De weg er naar toe en de bruggen onderweg zijn door het Belgisch P.P.A.234 gebouwd.

Per telegram werd ik opgeroepen om een ziek blanke bij te staan. KIKUMI is bezet door Hindoes. Ze hebben zich goed verschanst op een heuvel, tegenover de bergen die de grens vormen met RUANDA.

Er wordt daar een formidabele voorraad levensmiddelen opgebouwd, met het oog op een doorstoten verderop. Elke dag komen er 40 auto’s toe ieder met een vracht van 500 pond.

Het is een bizarre sensatie om tegen hoge snelheid met een auto door de wilde brousse te stuiven. Een Brits officier begeleidt me. Langs de weg zien we wel een tiental auto’s die werden achtergelaten, één ervan is lelijk toegetakeld, hij is op een Duitse landmijn gereden en met zijn chauffeur in de lucht gevlogen.

Een incident dat nu eenmaal eigen is aan de oorlog  (“oorlogs incident”) zegt de Britse officier.

De parelhoenders langs de weg worden niet echt opgejaagd door de voorbijrijdende auto. De officier doet de wagen stoppen, schiet op de parelhoenders en mist ze… nog een “oorlogs incident” zegt hij langs zijn monocle weg. We rijden alsmaar sneller en kruisen verschillende andere auto’s die op de terugweg zijn naar KILOSA. Eén van hen rijdt, rechts van de weg in plaats van links. Op amper 1 mm. van elkaar komen onze twee auto’s tot stilstand “oorlogs incident” zegt alweer met Engelse flegma de officier.

 

  1. Genietroepen of overheidsdienst openbare werken?

Zondag 22 juli 1917

Het is avond, en ik zit in mijn tent. We bevinden ons op één dagmars ten zuiden van KILOSA, waar we gisteren morgen zijn aangekomen. We hadden dan al een nachtelijke treinreis achter de rug vanuit DODOMA waar we om middernacht waren vertrokken. DODOMA kan het best vergeleken worden met een woestijnlandschap omdat het in feite een uitgedroogde binnenzee is. In KILOSA zijn er meer bergen. Hoe dichter men de kust nadert, hoe meer Arabieren en Hindoes men tegen komt. In talrijke winkeltjes zijn allerlei kitscherige spullen en beuzelarijen te koop. Ook de beschaving neemt toe. Zowel in KILOSA als in DODOMA is er een “Banhofhotel” te vinden. De Britten stellen zich zeer minzaam op.

Morgen gaan we tot ULEIA, daar moeten alle delen van de colonne (BnSM133) samenkomen.

 

  1. Bataljon en geneeskundige dienst?