Zondag 24 oktober 1915

Het pessimisme bereikt een hoogtepunt. Ik ben heel ongerust in de situatie (en daar is reden toe!). GRIEKENLAND heeft het aanbod van de geallieerden afgewezen. Wat mij nog het meest buiten me zelf brengt is, dat sommigen, en dan nog zij die het minst lijden onder de omstandigheden (zoals o.a. de aalmoezeniers), een uitgesproken deprimerende taal hanteren. Ik ben van oordeel dat al diegenen die geen wapens dragen het recht, neen de verdomde plicht hebben hun mond te houden!

Ik verstuur 500 fr. via TILBURG.

We verlaten DE PANNE rond 15u30. Om 17 u. komen we aan in BULSKAMP, ik heb het geluk er een proper kamertje te vinden. Zo ben ik voor tenminste 4 dagen gesteld! Onmiddellijk moeten de manschappen vertrekken om te gaan werken. Ze krijgen nauwelijks de tijd om wat te eten. Met grote vrachtwagens worden ze in één uur tijd naar St. JANS MOLEN gebracht. Van daar hebben ze nog een uur te voet te stappen tot bij de brandstoftanks. Ze moeten gaan werken in een zeer gevaarlijke sector. Er dient namelijk een loopgracht gegraven naar de fameuze dodengang. Voor de eerste maal heb ik die dodengang gezien bij maneschijn. Hier en daar zit een man ineengedoken, het geweer tussen de knieën. Er zijn er die mogen rusten, en men moet over hen heen stappen wanneer men door de loopgracht gaat. Ik heb zo eens door één van de schietgaten geloerd, men kijkt er uit over het stromende water van de IJZER, de voorposten van de DUITSERS zitten op 20 à 30 m. afstand! Het net van verbindingsloopgrachten wordt uitgebreid, men moet daar maar eens een half uurtje in rondlopen, om te beseffen wat voor een gigantisch werk hier is gepresteerd. Met honderden werken de soldaten hier gedurende de nacht, er zijn er van het 14e (1.200 man), jagers, cyclisten, mitrailleurs, en mannen van de genie. Duizenden zandzakjes worden gevuld en opgestapeld in enkele uren tijd, het lijkt wel een reusachtige mierennest! De kogels vliegen in groot aantal fluitend over de hoofden. De meest roekelozen  werken   rechtopstaand  op  de  borstwering.   De   aanwezigheid   van de aalmoezenier en de dokter maakt hier duidelijk een goede indruk: langs alle kanten hoort men een vriendelijk “goeie avond aalmoezenier”, “goeie avond dokter”. Voldaan over mijn wandeling keer ik terug naar de hulppost in tranchée 5, en daar meldt men mij dat er een zwaar gekwetste is. Ik ga er onmiddellijk naar kijken, hij heeft een kogel in de long gekregen. Nog terwijl ik hem verzorg geeft hij de geest. Intussen is het 0u30 geworden, en we keren terug naar ons kantonnement. Auto’s brengen ons tot aan de weg naar IEPER. Om 3u. lig ik in mijn bed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>