Zaterdag 30 en zondag 31 oktober 1915

Het wordt een nacht zoals we er heel zeker in heel de sector, in lange tijd geen meer hebben gehad: niet de geringste kwetsuur! En dat terwijl de dokters van de jagers hier tijdens hun drie weken durend verblijf 30 doden en 70 gewonden hebben gehad.

Rond de middag worden we een weinig onder vuur genomen, dat komt omdat er een compagnie werklieden te zien was op de weg. Achteraf heb ik gezien dat het dak geraakt was, het moeten schrapnels van het kaliber 15 geweest zijn die op ons werden afgevuurd. Alweer stel ik vast dat na 15 maand front zowat iedereen een ergerlijke onverschilligheid heeft ontwikkeld, het normaal verkeer op de weg is tijdens de beschieting niet in het minst stilgevallen. Bij het vallen van de avond vertrek ik naar loopgracht 5. Ziehier in detail wat ik de laatste 24 uur heb gedaan. Ik kom toe om 6 u. Ik ga over tot een snelle inspectie van de abri, die door het doorsijpelend regenwater via het dak, en het slijk dat aan de laarzen mee is binnengebracht, in een echte “varkensstal” is veranderd. Vlug wordt de afval, achtergelaten door de jagers, opgeruimd: lege flessen en dozen, verband, brood, enz. Ik beschik over een kaarseindje van 1,5 cm. Een halve cm heb ik nodig om in de rapte enkele boterhammen naar binnen te werken (sedert 8 dagen ben ik wat de mannen noemen een “doorjager” geworden). Ik bewaar 1 cm kaars voor deze nacht. Intussen is het 19u30 geworden. Aangezien ik toch niets om handen heb leg ik mij te rusten, ik babbel nog een half uurtje met VERHELST72, en dan val ik in slaap. De nachtrust wordt meerdere malen onderbroken: men komt de abri binnen om te zien of het die van de officieren is, een andere maal zijn het de “délégés” die men zoekt, dan weer de telefonisten, en zo gaat dat door. Er is een man binnengebracht met een verstuiking, ik heb hem doorgestuurd naar LETTENBURG. Om 4 u. ben ik eruit gemoeten om de twee grote deuren te sluiten, ze waren blijven openstaan en de koude vochtige mist stroomde zo maar binnen. Nadat ik mijn veldbed wat in orde heb gebracht heb ik kunnen slapen tot 9 u, waarna ik mijn ontbijt heb genomen. Buiten is het vuil en koud, wat kan ik dus doen? Gewoon maar weer op mijn veldbed gaan liggen. Om 11 u. krijg ik er grondig genoeg van! Ik krijg een plotse ingeving: een plan uitbroeden voor een herschikking van de abriruimte. Ik ga de plaats die vrij lang is, 7 à 8 m., verdelen in drie compartimenten een ontvangstruimte, waar men binnen mag met slijkerige bottines en waar de brancards kunnen worden neergezet, een eetkamer, waar men pas binnen mag nadat men zijn bottines heeft uitgetrokken (voorlopig heb ik nog wel geen tafel of stoelen), en tenslotte helemaal achteraan  tegen de tweede deur, die afgeschermd wordt met zandzakjes, een slaapkamer. Zo gedacht, zo gedaan. Terwijl ik al de deur afscherm met de zandzakjes begint VERHELST de drie compartimenten af te bakenen met twee balken die hij op de kop heeft kunnen tikken. Weldra is er nog enkel het stro voor de slaapkamer dat ontbreekt. In de drie compartimenten hebben we lusters gehangen, ze zijn gemaakt van ledige conservenblikken en voorzien van verband om het doorsijpelend water op te vangen. Ik heb honger gekregen van al dat werk. Voor het diner staat er op het menu: sardienen, kaas en aardappelen. Daarna komt de siësta. Kwestie van de tijd door te krijgen leest VERHELST, die zich in de deuropening heeft gezet om voldoende licht te hebben, mij de 39 oorlogsverklaringen voor die door diverse Keizers, Presidenten, Koningen en ambassadeurs, de wereld zijn ingestuurd … Ik krijg er vaak van en dus slaap ik tot 16 u. Een man van de 2/III  wordt  binnengebracht met een kogel in het hoofd, ik doe hem onmiddellijk afvoeren naar LETTENBURG … Voor het souper : opnieuw sardienen. Het is dan 5 u. geworden en GOEBEL komt mij aflossen. Hij vertelt me over een serieuze ruzie die hij heeft gehad met CROLLA, en nu wil hij niet meer naar de mess. Dat zal ons verblijf er niet op verbeteren in deze verwenste sector! We moeten te voet terug naar huis, want CROLLA heeft orders gegeven aan de ziekenwagen om te vertrekken voor wij daar waar! Is me dat een dom gedoe! In KRUYSABEELE kan ik dank zij PIRARD een kamer vinden voor één nacht, er is daar geen mess, ieder moet maar zijn plan maar trekken, uiterst onaangenaam!

72 doktershulpje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>