Donderdag 27 januari 1916

Na een mars van 2u30 zien we bij het verlaten van het woud, het lazaret van SANKASHIA voor ons liggen. We vinden er Dr. VAN HUMBEEK, die ons met open armen ontvangt. Enkele huisjes in plaatijzer, opgetrokken door de missie RODIN, zijn gegroepeerd in een kleine agglomeratie die de observatiepost voor de slaapziekte uitmaakt (er zijn 50 à 60 zieken van allerlei aard). We bevinden ons hier op 700 m. boven de zeespiegel, dus 1.000 m. lager dan in CHILONGO.

Zoals waarschijnlijk elke kolonie, is onze CONGO een uiterst curieus land: afgezien van de geruchten, de roddels, de kwaadsprekerij en de ingebeelde jachtverhalen, hoort men hier de meest onmogelijke geschiedenissen, meestal van een verfoeilijke immoraliteit. Voor wie hier pas toekomt lijken de mensen er zich op een bizarre manier te gedragen, soms overmatig uitbundig, met rare en veelal extravagante ideeën. (Er is iemand, die nochtans maar sinds twee jaar in CONGO verblijft, die mij al lachend het volgende verhaal deed: wanneer hij gans alleen in de brousse reisde, dan trachtte hij zich zelf te foppen, hij vroeg aan zichzelf of hij per toeval niet ergens anders, op een andere plaats was, en  … dan ging hij naar die plaats kijken of hij daar ja dan nee was!!!!)

Het gaat hem hier niet om een alleenstaand geval. Men kan er zeker van zijn dergelijke achterlijken te ontmoeten: is dat omdat men in elke kolonie allerlei soorten van mensen tegenkomt, of heeft het klimaat, of de levenswijze er mee te maken? Ongetwijfeld spelen deze factoren een belangrijke rol. (denken we maar aan : kleermakers voor dames, bepaalde intieme scènes, homoseksualiteit …)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>