Dinsdag 21 augustus 1917

Ik zit in mijn tent, in KIDATU op 7 km. van de RUAHA. De artillerie bestookt de stellingen op de zuidelijke oever. Het lijkt wel op een namiddag aan het front in BELGIE, maar dan in een kalme sector. Het 1e en het 2e bataljon, samen met de cyclisten  en de P.P.A. trachten over te steken. Gisteren zijn 6 blanke krijgsgevangen voorbijgekomen, samen met broeder LAMBERTY en een zwarte gekwetste. Ze zijn opgepakt in de missie. Onze piotten jubelen: “Wie is er de schuld van dat we al 3 jaar oorlog hebben? De “lakis”135 natuurlijk! En wie is er de schuld van dat we op dit ogenblik niet bezig zijn kinderen te maken in ons dorp? Alweer de “lakis”. We gaan hen opeten!” en ze ondersteunen hun woorden met niet mis te verstane gestes.

14 uur. Dank zij het artillerievuur heeft een compagnie van het 1e bataljon de rivier kunnen oversteken. Nu gaan de cyclisten er op hun beurt over. De 2e compagnie van het 3e bataljon vertrekt zonder rugzak om een omsingelingsbeweging uit te voeren langs het oosten. Een peloton van de 1e compagnie van het 3e bataljon gaat op verkenning naar het westen.

 

  1. Scheldnaam voor Duitsers, te vergelijken met het Vlaamse “moffen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>