Zondag 26 augustus 1917

De mars van vandaag is al helemaal hetzelfde als gisteren, zenuwslopend en zeer vermoeiend voor iedereen. Het komt vooral omdat de colonne om de haverklap moet stoppen om toe te laten dat de voorhoede het woud verkent op mogelijke hinderlagen. Ook in de bergen op onze flanken worden patrouilles uitgezonden, het is een taak die alleen onze piotten tot een goed einde kunnen brengen.

We bereiken SAKARA MUIGANGA rond 14 u., het is een post die op KIBEREGE gelijkt. De streek is vrij rijk, goed bewoond en met goed bevloeide akkers. Er zijn plantages van kokosnoot, mango’s, papaja’s en banaanbomen. We vinden er ook enkele woningen in stro voor Europeanen.

Doordat we zo snel gevorderd zijn -iets waar de “intilligence officers” van de Britten geen kop aan krijgen- is het gedaan met de prachtige Engelse ravitaillering! Dragers en soldaten vergaan van de honger, er zijn er die wortels van  de  bomen  eten.  De  goede oude gewoonten komen stilaan weer boven: van zodra op het einde van de dag het kamp wordt opgeslagen volgt er een koers tussen de verschillende eenheden, om de dorpen in het omliggende te gaan plunderen. De buit is evenwel mager: zoete pataten, oude maïskolven, en soms wat rijst die door vrouwen, hier en daar geschaakt, worden ontdaan van het kaf.

Het zal dus weer niet lang duren of de “palavers” over “wreedheden” gaan herbeginnen!

Volgens geruchten opgevangen bij de inboorlingen zou IFAKARA in handen zijn van de brigade noord. De moffen zouden de KILOMBIRO al hebben overgestoken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>