Woensdag 24 oktober 1917

Onder een loden zon is er deze namiddag zwaar slag geleverd. Het 3e bataljon had orders gekregen om door te stoten tot in MPILI, de cyclisten voorop. De verliezen zijn zwaar: kapitein VAN DAMME is gesneuveld, ook 2 zwarte gegradeerden zijn gedood en één is zwaar gekwetst, dan zijn er nog 3 piotten gekwetst en de drager van mijn chirurgiekist werd gewond terwijl hij er stond op te kijken hoe ik een verband was aan het aanleggen. Kapitein VAN DAMME, gekend om zijn stoutmoedigheid, heeft een kogel in de longen gekregen. Een uur later is hij een bewonderenswaardige dood gestorven. “Ik vertrek naar de eeuwigheid”. Zonder ook maar één klacht!

De vijand is teruggeslagen, en nu hebben we ons kamp opgeslagen op de zuidelijke oever van de rivier die door hen werd verdedigd.

Tijdens de nacht van de 22e op de 23e heb ik rillingen gekregen: 38° koorts. Ik was dan ook doodmoe op het einde van de etappe. In plaats van 90 g. heb ik                      9 x 0.15 g. = 1.35 g. kinine genomen. Was het een intoxicatie van de kinine? Was het een aanval van malaria die niet is doorgekomen? Chi lo sa?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>