Zondag 25 november 1917

In de schemering lig ik op het zand vlakbij het platte kalme water van de LUVEGU, bezaaid met eilandjes. Ik heb liggen kijken hoe de zon langzaam onderging achter de immense borassus bomen, die zachtjes in de wind wiegen. “Wat doet de blanke daar toch?” hoor ik een soldaat die aan het zwemmen is vragen. “Hij denkt aan EUROPA” antwoordt een ander. Terwijl ik daar zit komen dragers voorbij met een wild zwijn, het  dier hangt lamentabel aan een “stick” die onder de huid van zijn rug is geregen. Dan begint de duisternis te vallen en de opkomende wind drijft me naar de tent. Er beginnen enkele druppels te vallen. Gaat dan toch eindelijk die troosteloze zandvlakte waar we straks weer doorheen moeten, een beetje vocht krijgen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>