Donderdag 26 november 1914

In afwachting van nieuwe schoenen, loop ik rond met enorme klompen aan mijn voeten, ze komen nog van PERVYSE. In het gezelschap van enkele kameraden bracht ik een aangename rustdag door. We hebben zelfs wat snuisterijen gekocht, die worden meegebracht door de chauffeurs van de auto’s: boter aan 5,80 Fr. per kg, 0,25 Fr. voor een reep chocolade, 0,15 Fr. voor een taartje, 1,30 Fr. voor een camembertkaas. Men zou bijna denken niet meer aan het front te zitten, ware het niet de hoge prijzen die aangerekend worden. Voor de eerste maal sinds het uitbreken van de oorlog heb ik deze avond op de zolder van de school de gelegenheid gehad om een ernstig gesprek te voeren over de universiteit, de cursussen, de profs! Ik heb me daarbij zodanig laten meeslepen, dat ik op een gegeven ogenblik als het ware ontwaakte uit een droom. De zware balken van de zoldering, de stemmen van de makkers naast ons, het kwam mij allemaal vreemd voor. Ik had er moeite mee terug te keren naar de werkelijkheid, in AVECAPELLE, in WEST VLAANDEREN!! In oorlogstijd! Het leek mij ongelooflijk!

Ongelukkig kreeg ik geen toelating van de commandant om naar VEURNE te gaan om een telegram te gaan versturen naar vader, die moet dood ongerust zijn, nu hij geen antwoord krijgt. Ik moet ten allen prijze trachten in VEURNE te geraken!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>