Donderdag 11 juli 1918

Indien we geen “TSF” zouden hebben, dan waren we volledig afgesneden van   EUROPA: geen nieuws, geen post, geen schepen meer! Er zijn er die naar de oostkust zijn gegaan om vandaar terug te keren naar EUROPA, welnu, ze zijn naar BOMBAY in INDIË moeten varen om daar terug de boot naar DAR-ES-SALAAM te nemen, en nu gaan ze opnieuw DUITS OOST AFRIKA en CONGO door om de boot te nemen, hetzij in KAAPSTAD, hetzij in BOMA. Het moet zijn dat de trafiek van AMERIKA naar EUROPA beslag legt op alle beschikbare schepen.

De transportbehoeften op de lijnen Amerika – Europa, leggen beslag op alle schepen.

Bureaugerief is onvindbaar. Officiële documenten worden opgesteld op bladen die uit oudere registers zijn losgescheurd. Van de demobilisatie komt niet veel in huis. Pas nu worden de reservisten, deze die in CONGO waren vastgehouden en de oorlogsvrijwilligers naar huis gestuurd. De marsvergoeding is afgeschaft.

Er is gewoon geen sprake meer van dat ik zou mogen terugkeren. Zo loop ik natuurlijk het gevaar de examenzittijd van november te mislopen.

Op het westelijk front is men beducht voor een nieuwe aanval van de Duitsers.

Toch denk ik dat we de top van de oorlogsgebeurtenissen over zijn, ongetwijfeld brengt de dalende lijn die nu is ingezet ons zeker en snel tot vrede. In 1919 komen de zaken zeker in een stroomversnelling.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>