Vrijdag 26 februari 1915

Ik leef in afwachting van belangrijke gebeurtenissen. Zo gewoon ben ik er aan geraakt verlangend uit te kijken naar een goede afloop van wat ervaren wordt als een kwade droom, dat ik uiteindelijk een hoge graad van berusting heb bereikt. Of de oorlog nu nog twee of nog twintig maand duurt, het is me om het even, ik zal mijn plan wel trekken! Daarenboven het helpt tot niets om een ganse dag te treuren en te zuchten, men maakt het zich enkel nog moeilijker. In het klooster is het leven al bij al vrij aangenaam. We hebben nu vrouwen die de taak hebben overgenomen van onze luie en (bijzonder) onervaren doktershulpjes! We hebben een goed bed en we krijgen lekker eten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>