Donderdag 29 juli 1915

Vandaag moet ik naar PERVIJSE. Het is heden dag op dag één jaar geleden dat ik thuis vertrok, onbezorgd en tuk op avontuur. Intussen zijn twaalf maanden gepasseerd, ik vraag me soms af hoe, en ik voel me bereid om er, gelaten, nog eens zoveel bij te moeten doen. Nooit heb ik mij laten overmannen door wanhoop, en ik heb maar weinig heimwee gekoesterd. Waren er al bepaalde verlangens, dan heb ik ze in de kiem gesmoord, ik wist maar al te goed dat ze niet realistisch waren.

AVECAPELLE blijft maar onder vuur liggen, het is nu bijna helemaal stukgeschoten en verlaten. De huizen liggen in puin of zijn alleszins leeg.

De “MOULIN ROUGE”, een bepaalde hoeve, blijft zijn aantrek behouden. Er worden daar 4 priesteressen vereerd, ze brengen er continu offers op het altaar van de liefde, trouw tot in de dood als ze zijn aan deze cultus. Men kan er sommige officieren, volgelingen van BACCHUS, waggelend zien buitenkomen, met een hoogrode kop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>